มาตรการระยะยาวเพื่อจัดการพื้นที่ที่เสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินถล่ม ได้แก่
Long-term measures for managing landslide-prone areas include:
1. การกำหนดเขตการใช้ที่ดินอย่างชัดเจน
Clearly defining land-use boundaries.
2. การกำหนดกฎระเบียบและข้อกำหนดในการจัดการพื้นที่
Establishing regulations and guidelines for area management.
3. การจัดสรรงบประมาณเพื่อสร้างโครงสร้างต่าง ๆเพื่อลดความรุนแรงของการเกิดแผ่นดินถล่ม
Allocating budgets for constructing various structures to mitigate landslide intensity.
4. การปลูกพืชคลุมดินที่เหมาะสม โตเร็ว
Planting suitable and fast-growing ground cover vegetation.
5. การส่งเสริมและให้ความรู้ด้านการป้องกันและบรรเทาการเกิดแผ่นดินถล่ม
Promoting awareness and providing education on landslide prevention and mitigation.
6. การติดตามสถานการณ์ข่าวพยากรณ์อากาศ
Monitoring weather forecasts.
มาตรการระยะสั้นหรือมาตรการเร่งด่วนเพื่อจัดการพื้นที่ที่เสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินถล่ม ได้แก่
Short-term or emergency measures for managing landslide-prone areas include:
1. การกำหนดเขตพื้นที่ที่เป็นอันตรายจากการเกิดแผ่นดินถล่ม
Identifying areas at risk of landslides.
2. การวางมาตรการและกำหนดวิธีการจัดการพื้นที่ที่มีโอกาสเกิดแผ่นดินถล่ม
Implementing measures and defining methods to manage areas prone to landslides.
3. เร่งดำเนินการปรับปรุงพื้นที่ที่มีโอกาสเกิดแผ่นดินถล่ม
Urgently undertaking improvements in areas susceptible to landslides.
4. จัดตั้ง อบรมและให้ความรู้แก่หน่วยบรรเทาสาธารณภัย
Establishing training programs and providing knowledge to disaster relief units.
5. เร่งดำเนินการย้ายชุมชนที่เสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินถล่มสูง
Expedited relocation of communities at high risk of landslides.
6. หาวิธีหรือแนวทางในการจัดทำและติดตั้งระบบเตือนภัย
Exploring methods or guidelines for developing and installing warning systems.
สำหรับในประเทศไทยพบบริเวณที่เกิดแผ่นดินถล่มอยู่จำนวนมากซึ่งส่วนใหญ่จะเกิดในบริเวณที่เป็นภูเขา เมื่อฝนตกหนักเกิดการถล่มของดินน้ำจะพัดพาเอาดินเหล่านั้นไปตามลำน้ำ ร่องเขาออกสู่ปากแม่น้ำ ไหลลงสู่ที่ราบ สู่ชุมชนทำให้เกิดความเสียหาย แผ่นดินถล่มจะพบชัดเจนและเกิดความเสียหายได้แก่บริเวณบริเวณภาคใต้ เช่น เมื่อวันที่ 5-6 ม.ค. 2518 ภูเขาถล่มที่ ตำบลหินตก อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ทำให้บ้านเรือนพัง 85 หลัง เสียชีวิต 24 คน สูญหาย 35 คน และ เมื่อวันที่ 26 พ.ย. – 4 ธ.ค. 2531 ที่ ตำบลกระทูน อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช ภูเขาถล่ม น้ำพัดพาเอาดิน ต้นไม้มากระแทกทับบ้านเรือนทำให้เสียหาย 2621 หลัง คนเสียชีวิต 236 คน สูญหาย 305 คน เป็นต้น
Thailand has many mountainous regions that are prone to landslides. Heavy rainfall can cause soil erosion, resulting in the displacement of soil that is carried by water, ultimately causing damage downstream. The southern region of Thailand experiences noticeable and significant effects from landslides.
For example, on January 5-6, 1975, a landslide occurred in Hin Tok Subdistrict, Ron Phibun District, Nakhon Si Thammarat Province. This event resulted in the destruction of 85 houses, with 24 fatalities and 35 missing persons. Another notable incident took place from November 26 to December 4, 2531 (1988) in Krathun Subdistrict, Phipun District, Nakhon Si Thammarat Province. A landslide caused soil and trees to collide with houses, resulting in damage to 2,621 houses, 236 fatalities, and 305 missing persons.
